Als beginnende artiest sta je in een kwetsbare onderhandelingspositie met platenmaatschappijen. Voor jou tien anderen als je voor een Record Deal niet jouw rechten op je muziek en -opnames wil overdragen. Dan teken je maar, in de hoop op betere tijden waarin jouw succes gewicht in de schaal zal leggen. En dát gewicht heeft Taylor Swift, die volgens het Financieel Dagblad "de schrik is van grote bedrijven". Hoe is dat zo gekomen?

Taylor heeft door de inequality of arms tussen haar en platenmaatschappij Big Machine van het begin van haar carrière te kampen met een scheve situatie. Omdat zij de masterrechten op haar oude albums niet heeft, heeft ze niet het recht om de opnames daarvan te gebruiken. Dus ook niet voor haar eigen Netflixdocumentaire. Ze had de rechten op de originele opnames graag willen terugkopen, maar Big Machine gaf haar niet de kans om een marktconform bod te doen. Zo ging private equity bedrijf Shamroch Capital er in 2020 voor 300 miljoen dollar met de rechten vandoor. Tay Tay heeft echter wél grotendeels de auteursrechten op haar liedjes. Dus neemt ze het heft in eigen hand door haar oude albums opnieuw op te nemen en uit te brengen. Zo kan je nu op Spotify luisteren naar de albums Fearless (Platinum Edition) uit 2008, Fearless (International Version) uit 2008, én Fearless (Taylor's Version) uit 2021. Een creatieve oplossing en krachtig statement van Swift. Dat het menens is blijkt uit de in het FD raak omschreven intentie van het remake project: